Wat voorafging:
Jij ziet wat mensen willen. Hun verlangens, hun hoop.
Ik heb je gave. - Interessant.
Je kunt niet doden.
Hiro zei dat je alleen zult sterven. Dat knaagt. Iedereen zoekt begrip en liefde.
Wie is zij? - M'n grote liefde.
Stalkt hij je? - Hij lijkt wel...
Geobsedeerd?
Ik moest je tegen hem beschermen. - Door me te kidnappen?
Je mag het verleden niet veranderen. Alles hangt samen.
Je kunt wel één ding veranderen. - Ik moet al m'n fouten rechtzetten.
Ik ben teruggegaan om Charlie te redden. Nu versla ik de Hersenman.
Hij is niet gek. Hij heeft een tumor die erger wordt.
Ik wil je iets laten zien, het is wonderbaarlijk.
Ik wil het je alleen laten zien, daarna mag je naar huis.
Dachten ze dat ze ermee weg zouden komen, dat het nooit uit zou komen?
Het was fout. - Ik wil kunnen rouwen zonder afleiding.
Wil je erover praten? - Waarover?
Je leven bij de kermisklanten, de dood van je vader.
Ik zou er helemaal door van streek zijn. - Waar moet ik beginnen?
Dit is iets wat ik zelf moet uitzoeken.
Luister, ik zal niet doen alsof ik weet wat je nu doormaakt.
Maar je moet weten dat ik er voor je ben als je iets nodig hebt, wat dan ook.
Ik moet naar een of andere herhalingsles.
In Bapst Hall. Geen idee waar dat is.
Oosthoek, andere kant van de campus. - Natuurlijk.
Sorry, is deze plaats bezet?
WONING VAN NOAH BENNET WASHINGTON, DC
Gaat het? Je ziet er beroerd uit.
Het gaat prima, ik heb alleen dorst. Dank je.
Gaat het wel? - Ja, bedankt.
Hoe staat het ermee?
Hij is klaar. Denk erom, hij doet het alleen bij een van ons.
Je hebt Hiro en Ando nu.
Weet je het zeker?
Ik heb een belofte verbroken. Dat moet ik goedmaken.
Nou, dat was het dan. - Is dat bij ons ooit het geval?
Bedankt, Mohinder. Veel succes. - Jij ook, Noah.
Heren, het is nu aan ons.
Hallo, zeurpiet. - Adam Monroe?
Jij bent toch dood? Ben ik ook dood? - Dat moet de rechter bepalen.
De rechter? - De rechtbank.
De edelachtbare rechter Kaito Nakamura zit voor.
Vader? - Gaat u zitten.
Om welke zaak gaat het? - De wereld versus Hiro Nakamura.
De wat tegen wat? - Hiro Nakamura.
Je hebt de Helden-regels overtreden.
Je hebt opzettelijk de tijdlijn veranderd om er zelf beter van te worden.
Als je schuldig wordt bevonden, staat daar de doodstraf op.
Is dit de herhalingsles van professor Yanno?
Dit is een studiegroep.
Klaar om te brainstormen?
Wat moet jij hier?
Ik kom iets leren.
Goed geslapen? De jurk is een cadeau, voor als je iets anders aan wilt.
Een cadeau? Je hebt me ontvoerd en ergens heen gebracht.
Geen idee waar, dat zeg je niet. - Klopt, sorry.
Ik wilde je niet van streek maken. Ik breng je meteen naar huis.
Waar lach je om? - Om hoe je net keek.
Net als toen ik je platenspeler had vernacheld.
Er was een nummer dat je de hele tijd draaide.
Ik zat een beetje te dollen, maar toen ging de arm kapot. Weet je nog?
Ja, ik weet het nog. - Goed zo, want ik wil je iets laten zien.
Het enige wat ik wil zien, is m'n eigen voordeur.
Ik haal iets te eten voor je en dan ben je voorgoed van me af.
Zo gaat het altijd. Het ontbijt loopt uit op een lunch en dan op een etentje.
Van eten komt borrelen en dan... - Ik heb je platenspeler gemaakt.
Ik heb hem gemold en gerepareerd. Ik wil m'n fouten rechtzetten.
Met plakband, inventief stutwerk en een heleboel goede bedoelingen.
Goed dan, iets eten. En daarna breng je me naar huis.
Mooi, super.
Er zit een tumor in z'n pariëtale kwab. Die is niet te opereren.
We moeten wel. - Hij is m'n beste vriend.
Wacht u hier. We onderzoeken hem. - Help hem, alstublieft.
De verdachte heeft z'n gave misbruikt en de tijd meermaals gemanipuleerd...
voor z'n eigen gewin...
en zonder oog voor de gevolgen voor het ruimte-tijdcontinuüm.
Bekent de verdachte schuld?
Schuld? Wat is dit, vader? - Spreek me aan als 'edelachtbare'.
U bent dood.
Dit is een nachtmerrie of hallucinatie.
Hij ontkent het gezag van deze rechtbank.
Dit is een eettent.
Edelachtbare, wilt u z'n schuld beoordelen?
Ik ben onschuldig. Krijg ik een advocaat? Zelfs in een eettent...
heb ik toch recht op een advocaat? - Uiteraard.
Ando? - Hiro, hallo.
Staat hier de doodstraf op?
Mr Monroe, uw eerste getuige graag. - Dit ziet er niet best uit.
Ik roep Kimiko Nakamura op. - Rustig, Ando Masahashi helpt je wel.
En Ando Masahashi.
Weet je hoe graag ik je zou willen afmaken?
Luister, ik weet dat je me haat. - Je hebt m'n vader vermoord.
Nathan... Dat lijkt wel een eeuwigheid geleden.
Ik ben niet meer zo in vorm en jij gaat me daarmee helpen.
Wie zegt dat?
Dit: jouw gezicht verscheen. Dat was niet mijn keus.
Het lot laat me m'n verlangen zien.
Dacht je nou echt dat ik... - Rustig maar.
Ze hebben tegen me gezegd dat ik contact nodig heb, vriendschap.
Ik wil niet alleen zijn. Je moet me op de een of andere manier helpen.
Nee, al hing m'n leven ervan af.
Om je eigen leven hoef je je geen zorgen te maken.
Gretchen.
Laten we dit afronden. Doe Gretchen niets aan.
Ik beloof dat je haar terugziet zodra je m'n vraag hebt beantwoord.
Hier zat ik aan te denken: Jij en ik. We hebben veel gemeen.
We zijn allebei geadopteerd, verlaten door ouders die ons niet wilden...
en opgevoed door ouders die ons niet begrepen.
Ze begrepen me wel. - Hou jezelf niet voor de gek.
Onze vaders waren koelbloedige killers. Dat is ironisch, want jij en ik...
kunnen niet worden gedood.
Ik snap het. Goed, we hebben een paar toevalligheden gemeen. Nou, en?
Het zijn geen toevalligheden.
Het zijn de bepalende, fundamentele bouwstenen van onze levens.
En we hebben dezelfde bouwstenen.
En toch staan we hier... Een tevreden studente en ik.
Waarom zijn we zo anders geworden?
Wil je het verschil weten?
Jij bent een psychopaat.
Raadsel opgelost.
Denk je dat dit een spelletje is?
Het gaat om mijn leven. En jij moet me helpen.
Of laat het je koud in hoeveel mootjes ik...
je kamergenote hak?
Als je niet meewerkt, haal ik de antwoorden uit je hoofd.
Snij je m'n hoofd weer open?
Ik kan meer. Lydia heeft me een precisie-instrument gegeven.
Zij kon mensen doorgronden door ze aan te raken.
Ze keek in de krochten van hun ziel.
Haar methoden waren natuurlijk nogal erotisch, maar wat maakt het uit.
We zijn op de campus, nietwaar?
Die jurk staat je mooi.
Wat is dat? - Een aardbeienmilkshake.
Die lust je toch zo graag?
Dat was heel lang geleden.
En dit? Toen ik de laatste keer bij je bleef slapen...
lagen we de hele nacht te praten. - Onder andere.
We hadden het over je droomhuis. - Dat kwam door de tequila.
Een vredig huisje omringd door natuur en geluk.
Wat ben je toch romantisch.
Dat heb ik altijd in je bewonderd.
Maar er komt een tijd dat je moet beseffen...
dat je dat huisje nooit zult krijgen. - Wie zegt dat?
Kijk je echt niet terug op onze relatie met een beetje warmte?
Hoe luidt uw prognose? - Niet best. Ik ga opereren.
Meneer Masahashi, vertel eens over die dag op de kermis.
Wat gebeurde er toen met je beker schaafijs?
Die glipte uit m'n handen. - Tegen een vreemde oudere man aan.
Is die man nu aanwezig in deze rechtszaal?
De getuige herkent Hiro Nakamura die met de tijd heeft gerommeld.
Protest. - Op welke gronden?
Edelachtbare, hij hielp twee mensen om verliefd te worden.
Dat is totaal onbaatzuchtig. - Klopt dat, Hiro?
Ja, twee mensen vonden de liefde en ik heb niemand kwaad gedaan.
Is dat een misdaad? - Dus jij verstaat onder rechtvaardigheid:
Alles mag als niemand kwaad wordt berokkend.
Ja, dat definieer ik zo.
Goed om te weten, want m'n volgende getuige is er.
Zeg me waar ze is. - Claire Bennet...
Je houdt iets voor me geheim. - Waar heb je het over?
Wij zijn precies hetzelfde. - Ik lijk totaal niet op je.
Je doet precies hetzelfde als ik.
Je gebruikt je gave of vloek, wat het ook is, om muren op te trekken.
Dan kun je geen band krijgen met iemand anders.
Zoals Gretchen.
De flitsen die ik kreeg toen ik haar vastbond, zie ik nu anders.
Alles in die kamer is doordrenkt van...
pauzes. - Wat zeg je?
Pauzes. Al die momenten die barsten van de subtekst.
Mag ik je boek lenen?
Ik heb m'n hand bezeerd met de schaar.
Al die gesprekken. Maar je kunt niet uiten wat je echt tegen haar wilt zeggen.
Ga zo door, dan eindig je ook alleen. - Je weet niet waar je het over hebt.
Volgens mij wel. Het onverwoestbare meisje...
durft zich niet kwetsbaar op te stellen.
Wat, geen boos weerwoord?
Je bent inderdaad niet in vorm. Je hebt precies verteld waar ze is.
Hoeveel mensen heb ik vermoord? Honderden, denk ik.
Allemaal door een pact met de verdachte.
In ruil voor de serveerster mocht ik de cheerleader doden. En wie dan ook.
Als u z'n vriendin redde, mocht u in het wilde weg anderen vermoorden.
Er zijn veel slachtoffers gevallen door zijn gerommel met de tijd.
Nee, ik wou Charlie redden zonder het ruimte-tijdcontinuüm te veranderen.
Stilte, meneer Nakamura.
M'n cliënt probeerde iets goeds te bewerkstelligen.
O, ja? Vindt u dit goed?
Wie is dat? - De cheerleader die Sylar heeft gedood.
Shit. - Wie is er nog meer door u vermoord...
na die deal met Hiro? - Eerst zij.
En toen twee bewakers van Primatech, die vent die kon smelten...
een monteur, Isaac Mendez, m'n moeder, ene Ted huppeldepup...
Enzovoorts.
Als Hiro nobel had gehandeld, had hij de moordenaar tegengehouden...
voordat al die moorden... - Sprague. Ted Sprague.
Hij redde Charlie niet uit heldhaftigheid, maar uit eigenbelang.
Romantiek of niet, Charlie was een goed mens.
Nog één uitbarsting... - En dan? Charlie was bijzonder.
De wereld werd er beter op, door haar. Dat geloof ik, daar blijf ik bij.
Goed. Ik wil graag m'n laatste getuige oproepen.
Charlie Andrews.
Ach, ja. We kunnen haar niet oproepen.
Deze wereldverbeteraarster is in de tijdruimte verdwenen. Hoe kwam dat?
Ik had een deal gesloten. - Je moet harder praten.
Ik had een deal met een schurk, maar hij bedroog me.
Juist.
Geen vragen meer, edelachtbare.
Een pannendak, rondom een veranda...
een stenen paadje naar een meer waar de zon glinstert in het water.
Weet je dat allemaal nog? - Ik heb zo m'n methoden.
Ik ken alle details. - Uit je hoofd dus.
Hoe zou ik dat kunnen vergeten?
Ik hield je tegen me aan en zoals je het afschilderde...
Het was levensecht. Het kwam recht uit je ziel, uit jou.
Je weet altijd de juiste woorden te kiezen.
Je hebt de perfecte dichtregels op zak om...
Een grote eikenboom in de tuin en wilde bloemen.
En twee schommelstoelen om de zonsondergang te zien.
Je weet het dus nog.
Een haard om ons warm te houden.
En een zomerbries om ons te verkoelen.
Hoe doe je dat toch?
Elke keer weer.
Wat is dit mooi. Hoe heb je dat gedaan?
We kunnen ongelooflijke dingen. Kijk, je droomhuis.
Geen gereis meer. We maken er ons thuis van, als je me wilt.
Sam... - Je wilde niet mee met de kermis.
Dat hoeft niet meer. Geen woonwagens meer, geen aparte huizen meer.
Alleen dat, weg van alles. Daar had je het over.
Zo kan ons leven worden.
Ik kan hier niet wonen.
Maar je zei toch... - Ik weet wat ik heb gezegd.
Ik dacht niet dat je het... - Echt zou doen?
Maar... Ik bedoel...
Deze jurk en die milkshake...
Het is allemaal fantasie. - Ik heb het waargemaakt. Voor jou.
Nee Sam, voor jezelf. Dit is jouw fantasie.
Het is prachtig en ik ben blij voor je.
Maar het past niet bij mij. Mijn leven ligt hier niet.
Maar ik heb alles veranderd. - Maar niet voor mij.
Zeg alsjeblieft niet dat je dit allemaal voor mij hebt gedaan.
Nee, natuurlijk niet.
Hoor eens, ik moest je maar weer eens thuisbrengen.
Bedankt voor je geduld. Nee, het was echt...
Het was echt fijn om je weer te zien.
Gretchen?
Alles goed met je? - Ja, hoor. Naar omstandigheden.
Sorry, dit is mijn schuld. Je had hier niet bij betrokken mogen raken.
Ik ben blij dat je er bent en dat het achter de rug is.
Het is toch achter de rug, hé?
Nee, hij is niet...
Moeten we naar buiten? - Daar is hij juist op uit.
Hoe weet je dat? - Blijkbaar snap ik hoe hij denkt.
Er komt iemand aan. - Hierin.
Sylar dus, hé? Dé Sylar?
Ja. Of nee, meer een soort softe versie.
Ik moest uitvinden wat hem mankeert. - Echt? Hoe liep dat af?
Met een potlood in z'n oog.
Luister, het spijt me.
Geeft niks. Ik raak gewend aan die avonturen.
Nee, dat bedoel ik niet. Of ja, eigenlijk wel.
Ik bedoel het ontbijt.
Dat ik je soms op een afstand hou.
Geeft niet, hoor. Als je niet wilt... - Dat wil ik wel.
Ik ben gewoon bang. Ik ben doodsbang om gekwetst te worden.
Ik gebruik m'n speciale gave om muren op te trekken...
in plaats van in het diepe te springen.
Ik ben niet goed in beeldspraak, maar ik bedoel...
Het is goed zo, echt. - Nee, dat is het niet.
Die vent, Sylar...
Hij zat me te vertellen dat we heel erg op elkaar lijken. En dat klopt.
Ik ben bang dat ik de rest van m'n leven alleen blijf, net als hij.
Ik weet niet hoe ik dat moet oplossen.
Wil je erover praten?
Ik zie mezelf als een meisje dat toevallig een paar gaven heeft.
Dat is één punt op een hele lijst met eigenschappen: loyaal, aardig...
veerkrachtig, mooie huid. - Je huid is inderdaad mooi.
Maar als het erop aankomt, als het leven tegenzit...
verstop ik me achter dat ene etiket, die ene eigenschap.
En dan sluit ik me af.
Logisch dat Sylar zo gestoord is.
Als je allerlei excuses hebt, blijft er niets over van je menselijkheid.
Dat is het 'm misschien.
Om weer mens te worden, moet hij eerst van al die gaven af.
Ja, misschien wel.
Was dat nou zo moeilijk? - Vuile hufter. Waar is ze?
Het is etenstijd. Ze is vast waar je haar hebt achtergelaten.
Je hebt haar niet ontvoerd. - Ik zei het toch al?
Ik heb moeite om mezelf te zijn.
Gretchen?
Is alles goed met je?
Tuurlijk, alleen is m'n rugzak gejat. Wat is er met jou?
Niks, alles oké. Jij bent hier en je mankeert niets.
Je doet heel vreemd. - Sorry. Ik bof echt met je.
En het spijt me van vanmorgen.
Je kent me toch? Ik ben spontaan en hou graag handjes vast.
Dat vind ik juist fijn aan je. Ik wil ook meer zo zijn en me niet laten leiden...
door etiketten of hokjes over hoe ik zou moeten zijn.
Ik wil je hand vasthouden.
Hier gaan ze over praten, hoor. - Ze doen maar. Dat is best.
Ik wil graag praten, als je nog steeds een luisterend oor hebt.
Sterker nog: ik heb twee oren.
Meneer Masahashi, roept u alstublieft uw eerste getuige op.
Meneer Masahashi...
Ik roep Hiro Nakamura op als getuige à décharge.
Hé? Kijk je nooit naar 'Law & Order'? Dat gaat altijd fout.
Heb jij soms betere getuigen in petto? Ik niet namelijk.
Meneer Nakamura, hoe lang kent u de verdachte al?
Serieus?
M'n hele leven al.
Wat is de drijvende kracht in uw leven? - Een held zijn, nobel en getrouw.
Toen u uw gave had ontdekt...
bent u toen banken gaan beroven of beroemd geworden?
Nee. Ik wilde m'n gave ten goede aanwenden.
Is dat gelukt? - Ik heb de wereld gered, twee keer.
Hebt u daarbij de regels overtreden? - Nee.
Hebt u ze overtreden om uw vermoorde vader te redden?
Nee, dat heb ik niet gedaan. - Wat is er dan veranderd?
Ik was zwak en wilde wanhopig graag iets zinvols nalaten.
U bent het slachtoffer geworden van een kwade oplichter?
Ik sprong van het ene leven naar het andere...
om recht te zetten wat er ooit mis was gegaan.
Protest, hij citeert het begin van 'Quantum Leap'.
Rond het maar af, meneer Nakamura.
Ik heb beoordelingsfouten gemaakt en de gevolgen waren soms rampzalig.
Maar het was m'n bedoeling om een betere wereld te creëren...
voor families...
voor vriendschap en voor liefde.
Als ik daarvoor de regels heb overtreden...
dan zal ik inderdaad wel schuldig zijn.
Het zij zo.
Schokken toedienen, 200 joules. - Opladen.
Schuldig. - Los.
Geen respons. - 240.
Opladen. Handen los.
Nog niks. Druk uitoefenen. - We raken hem kwijt.
Nee, Hiro.
Geen pols, hij glijdt weg. - Schokken.
Opladen. Handen los.
Ik wil m'n verweer veranderen.
Ik ben schuldig.
Als dit het einde is, wil ik op een eervolle manier gaan.
Ik wil juist handelen. Ik wil eindigen als een held.
Vooruit, mijn zoon.
Vecht voor je eer.
Niet zo snel, zeurpiet.
Vecht dan, je kunt het.
De Hiro die ik ken, geeft nooit op.
Hij doet wat hij moet doen.
Hij kan zelfs tijd en ruimte naar z'n hand zetten.
Je bent een superheld.
Moeder.
Ik heb je zo gemist. - Ik jou ook, m'n jongen. Ik jou ook.
Ik ben heel trots op je omdat je zoveel lessen hebt geleerd.
De tumor...
Ik wilde ertegen vechten.
Ik dacht dat ik de wetenschap kon verslaan.
Maar dat kan ik niet.
Moeder...
ik ben klaar om te gaan. - Nee, Hiro.
Sommige dingen zijn sterker...
dan de wetenschap.
Het lot bijvoorbeeld.
Moeder... Je bent dus niet gekomen om me mee te nemen?
Nee, ik ben gekomen om je te genezen.
We hebben een pols. - Hij komt terug.
Z'n hartslag stijgt.
Is er iets mis?
Ja, er is iets mis.
Maak ik je bang?
Zie ik er eng uit? - Meneer, ik wilde alleen...
Ik zie hoe je naar me kijkt. Ik ben anders.
Je kijkt op me neer, alsof ik niet goed genoeg ben.
Ik ben het zat om te proberen om voor jullie te veranderen...
om in jullie wereld te passen...
om jullie regels te volgen.
Van nu af aan gaan jullie mijn regels volgen.
Kan ik u helpen? - Hallo. Kereltje, hoe is het?
Ik ben Gabriel, een vriend van Matt. - Sorry, hij is er nu niet.
Kun je zeggen waar hij is? Ik moet hem dringend spreken.
Ja, hoor. Sorry, kennen wij elkaar?
WORDT VERVOLGD...